• milouvoskuilen

Een platte buik

Bijgewerkt: jul 15

Linda de Mol staat in bikini op de cover van haar tijdschrift. Hartstikke stoer en mooi natuurlijk.

Ze is met haar 56 jaar niet een vrouw die we vaak (in badkleding) in bladen zien, dus het is goed dat ze hier verandering in brengt. Ze doet dit in de naam van 'body positivity'. Een movement die gestart is door dikke vrouwen en er naar streeft dat alle lichamen goed zijn en gezien mogen worden.

Toch was mijn eerste reactie bij het zien van de foto van Linda een beetje negatief. 'Ze houdt haar buik in.' dacht ik. En: 'De foto's is wel érg gunstig belicht.' Daarna bedacht ik me dat als ík in mijn bikini op de voorkant van een blad zou staan, ik ook goed belicht zou willen worden. Toch is het hierdoor wel een braaf en gelikt portret geworden. Vooral omdat het in de naam van 'body positivity' is. Nu is Linda natuurlijk niet dik. Maar door de foto wordt ze op haar slankst in beeld gebracht. Nogmaals: begrijpelijk, ik zou dat zelf ook willen. Maar juist een vetrolletje of een putje had de boodschap sterker gemaakt. Miljuschka Witzenhausen deelt dit soort ongepolijste kiekjes bijvoorbeeld wel op haar Instagram.

Foto's van Miljuschka Witzenhausen op haar Instagram

Plat

Een platte buik lijkt nog steeds de norm. Zelfs vollere modellen hebben ondanks hun curves vaak nog een platte buik - denk aan Ashley Graham. Hierdoor zien we vaak maar één type buik: de afgetrainde, zonder plooitjes. Ook ik heb soms nog het gevoel dat mijn buik niet plat genoeg is. Dat begon als tiener. In tijdschriften las ik over celebrity's en hun strenge sportregimes en diëten. Ik wilde ook het lichaam van Cameron Diaz, Gwen Stefani of Beyoncé. Het ultieme doel was een platte buik. Zongebruind, geen grammetje vet, een glimmende navelpiercing en een gevaarlijk laag uitgesneden spijkerbroek (zo ongeveer op het schaambot).


Mijn eigen buik vond ik te dik. Te wit, de huid te zacht; in ieder geval niet geschikt voor een navelpiercing. Nu was ik als tiener (gelukkig) nooit op dieet. Af en toe sprak ik met een vriendin af om een dagje elkaars geweten te zijn. Als een van ons dan een handje chips wilde pakken, moest de ander zeggen:‘Zou je dat nu wel doen?’ Dit gebeurde uiteindelijk nooit. Vaak pakte ‘het geweten’ zelf ook een handje chips.

Ongezonde blik Inmiddels ben ik dertig en zou je denken dat het kinderachtige gedoe over mijn gewicht minder is geworden, maar helaas: ik ben er nog steeds meer mee bezig dan ik zou willen. Ik durf het bijna niet toe te geven, maar het komt regelmatig voor dat ik in mijn buik knijp en mijn vriend vraag: ‘Is dit normaal?’ Hij antwoordt altijd droog dat ik zonder plooien doodongelukkig zou zijn, omdat mijn huid dan steeds zou scheuren als ik ging zitten.


Je zou kunnen stellen dat ik een extreem onzeker type ben, maar ik geloof niet dat dit het geval is. Om mij heen hoor ik veel mensen die zich bezighouden met hun buik (of billen, benen, dijen etc.) De kritische blik die ik heb, is niet alleen míjn blik. Het is ook de blik van tijdschriften, van een moeder die niet in bikini durfde, personen die opmerkingen maken als je bent aangekomen of je juist complimenteren als je bent afgevallen. De focus op gewicht zat in de boeken die ik las, zoals de boeken-serie Gossip Girl (die mijn zusje en ik verslonden) waar elke tiener op dieet was of aan boulimia leed - wat zelfs een beetje verheerlijkt werd en iets glamoureus had: een beetje ster had wel een eetstoornis.


Praten over dit onderwerp voelt inmiddels afgezaagd en uitgekauwd: Hebben we het hier nog stééds over? Moet Linda nu alweer in haar bikini op de foto om een statement te maken? We weten toch dat photoshop nep is en het gemiddelde model niet representatief?

Ik weet dit inderdaad. Al jaren. En toch helpt het weinig. Een ommezwaai lijkt er ook niet te komen. Instagram staat vol met bewerkte foto's, facetune en filters. Bedrijven verdienen miljoenen aan onze onzekerheid. De afgelopen jaren hebben vooral de tijdschriften de schuld gekregen, terwijl dit niet helemaal eerlijk is. Het is natuurlijk een veel groter probleem.


Normaal

Vorig jaar was ik op vakantie in Portugal. Ik was tien dagen in Lissabon, waar ik iedere dag uitgebreid uit eten ging: voor de lunch en het avondeten. Aan het eind van de vakantie zat mijn broek iets strakker, maar ik had een heerlijke tijd gehad. Toen ik terug was, liep ik op Schiphol langs de Victoria’s Secret winkel en zag een enorme foto van een model in ondergoed. Ik bleef even staan en dacht: Wie heeft ooit bedacht dat een buik per se plat moet zijn? Vind ik dat zelf eigenlijk mooi?

Ik had me dat nooit echt afgevraagd. Om mijn blik te verruimen, besloot ik een aantal dingen te veranderen. Zo begon ik mijn Instagram beter te cureren en mensen te volgen met verschillende soorten lichamen: dik, dun, zwart, wit, bruin, gehandicapt etc. Daarnaast las ik boeken over de dieetcultuur en onze ongezonde focus op gewicht (Tip: lees 'Knap voor een dik meisje' van Tatjana Almuli). En langzaam verandert mijn blik.

Wat ik me realiseerde, is dat het probleem niet mijn buik was. Ik wilde me 'normaal' voelen en niet buiten de boot vallen. Aan het schoonheidsideaal voldoen. Niet voor niets vraag ik mijn vriend over mijn buik: Is dit normaal? Alsof ik vergeten ben hoe een buik eruit ziet. Ik ben slank, maar niet afgetraind, en voel me met mijn maat 36 al niet gerepresenteerd in de media. Ook Katja Schuurman (die ook in dit nummer van de LINDA. staat) deelt haar onzekerheden over haar buik: 'Laat mijn buik nou net dat deel van mijn lichaam zijn waar ik normaal gesproken helemaal niet zo positief over ben; net teveel vet, niet lekker getraind strak. [...] je zal mij mijn blote buik normaal gesproken niet snel zien showen... '


De buik van Linda is natuurlijk ook niet abnormaal. Toch zien we een buik als die van haar niet zo snel op de cover van een blad. En blijkbaar is daar wel behoefte aan, want mensen reageren massaal dat ze het fijn vinden om een lijf dat zien dat wat meer of dat van hun lijkt.

Ik hoop dat dit het begin gaat zijn van meer body positiviteit: meer diversiteit aan lijven.


[omslagafbeelding van de illustrator Henriette Nenette]

0 keer bekeken

Milou Voskuilen

  • Grey Facebook Icon
  • Grey Instagram Icon
  • pictogram mail

Unframed Collective

  • Grey Facebook Icon
  • Grey Instagram Icon
  • pictogram mail